Складаныя партыі графа Агінскага

Міхал Клеафас Агінскі вядомы сучасным беларусам як аўтар паланэза “Развітанне з Радзімай”. Але пры жыцці граф займаўся музыкай толькі як хобі: на першым месцы заўжды была палітыка. У 20 гадоў Агінскі стаў дэпутатам сойму Рэчы Паспалітай. У 21 кантраляваў мытню на мяжы Літвы і Расіі. Потым яго прызначылі паслом у Галандыі, а ў 28 гадоў Агінскі стаў падскарбіем Вялікага Княства Літоўскага, гэта значыць – міністрам фінансаў. Цудоўныя перспектывы пусціў пад адхон патрыятызм: у 1794 годзе […]

Паляўнічы на кнігі Міхал Бараноўскі: “Гандаль родавай памяццю – яшчэ не самае страшнае”

У асабістай бібліятэцы Міхала Бараноўскага – каля дзвюх тысяч кніг. І размова не пра класічны савецкі збор з “Айвенга”, томікамі Крысці і рускай класікай. Калекцыю Міхала складаюць рэдкія кнігі, пра якія нават гугл ведае мала. Паляванне на іх ішло чатыры гады: рэйды па букіністах, маніторынг аўкцыёнаў, паездкі ў гатаўскія гаражы і аднушкі, забітыя кнігамі пад самую столь. Разам з кнігамі назбіралася нямала гісторый, збольшага сумных, а часам нават страшных. БУКІНІСТЫКА ДЛЯ ХУТКІХ Усё пачалося з […]

Рамантызм як прысуд. Рэпрэсаваны паэт Юлі Таўбін

У разгромнай рэцэнзіі на першы зборнік Юлія Таўбіна “Агні” (1930) пісалася: “Ва ўсей кнiжцы мы не знайшлi нiводнага слова, дзе гаварылася б аб партыi, аб рабочам класе, якi будуе сацыялiзм…” Пазней хмурнаватага, на сваёй хвалі юнака абвінавацілі ў “псыхокапанні”. Сёння можна пасмяяцца з такіх закідаў, але ў 1930-яя гэта быў прыгавор. Па ўспамінах сучаснікаў, Юлі Таўбін быў быццам трохі заспаны, увесь ва ўладзе паэзіі. То піша вершы, то спявае. На вечарынах чытаў вершы любімага Гейнэ […]